Kardemin Diyari

UNUTAMIYORUM 

 

Unut demek kolay gel bana sor bir de.
Unutamıyorum işte unutamıyorum.
Bir şey var şuramda beni kahreden
Şuramda tam yüreğimin üstünde
Çakılı duran bir şey var
Elimde değil söküp atamıyorum.



 

Dalıp dalıp gidiyor gözlerim derinlere.
Kimi görsem biraz sana benziyor
Seni hatırlatıyor şu bulut şu gökyüzü
Şu kayaları döven deniz
Şu hüzünlü melodi şu napoliten şarkı
Bir zamanlar beraber dinlediğimiz.



 

Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan.
Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba?
O güzelim gözleri kime bakıyor
O canım elleri nerde?
Oysa günler o günler değil
Akşamlar o akşamlar değil
Ve kalan şimdi sadece özlemin gecelerde.

Unut demek kolay, gel bana sor bir de.

Hatırladıkça gözyaşlarımı tutamıyorum.

Dilimin ucunda sen Başımın içinde sen

Kader misin, ecel misin nesin sen

Unutamıyorum işte, unutamıyorum...

 

Bir sabah bakacaksın ki bir tanem,
Ben yokum.
Dünyayı sana bırakıyorum.
Söz aldım saatlerden,
Sana koşacaklar.
Söz aldım gecelerden,
Seni uyutacaklar.
Şarkılardan söz aldım,
Hatırlatacaklar.
Ve gözlerindeki yağmurlar pencerende,
Beni anlatacaklar sana bir bir, ilerde.
Belki bir gün buğday misali düştüğüm yerde,
Belki de bir dikenin dibindeyimdir, çaresiz,
Kim bilir nerelerde?
Bir sabah bakacaksın ki bir tanem,
Ben yokum.
Dünyayı sana bırakıyorum.

Sana Bir Çicek Versem,

Seni Çok Seviyorum Desem,

Senin İçin Herşeyi Yapsam,

Hep Seni Düşünsem,

Sana Ağlasam,

Ama Yinede Denicem Seni Arıcam,

Yinede Seni Çok Seviyorum Dicem,

Çok Çirkinde Olsam,

Belki Sever Beni,

Elime Çicekleri Alıp Çıkarım Karşına,

Kimbilir Belki Yanıma Gelirsin,

Belki Düşünmeden Ellerimi Yakalarsın,

Belki Gözyaşlarımı Silersin,

Belki Sende Çok Seversin,

Söyle Severmisin Beni ?
 

Yerde gördüğü bir hiç uğruna canını veren fedakâr bülbülmüş.

Sen Nerdesin Bende Biliyor musun? 

Her Sabah Uyandığım Gün Işığındı, Küçük Dünyama Sızan Aydınlığın Kendisindesin.

Geldıgınde Apaydınlık Kaplanan Gözleri, Gıttıgı Vakit En Koyu Karanlıklara Düşer Biliyor Musun?  

Sen Nerdesin Bende Biliyor musun?

Gün Boyu Yaşadığım Her Dakikayı Gösteren Sol Yanımda Taşıdığım Saatimin Akrebindesin.

Her Gösterdiği Anda Seni Özlerim Her Saniye Geçişinde Sensizliği Çekerim.

Bu Ne Kadar Zordur Sana Atan Yüreğimde Biliyor Musun?  

Sen Nerdesin Bende Biliyor Musun? 

Kalemimin Ucunda Damlayan Şiir Tadıyla Her Boş Kağıda Yazılan En Güzel Kelimelerdesin.

Ne Kalemim Yazabilir Ne Kelimeler Anlatabilir İfade Zorluğu Çektiğim En

Yoğun Sevgimdesin Bendeki Seni Anlamak Ne Kadar Zordur Biliyor Musun?   

Sen Nerdesin Bende Biliyor Musun?

Her Gece Dalmak İstediğim Uykulara İnat Beynimin Her Hücresini Kaplayan Düşüncemdesin.

Uyumaya Çalıştığım En Pembe Düşlerimdesin.

Sensiz Yaşadığım Rüya Âleminin Her Defasında Benim İçin Kâbus Gibi Olduğunu Biliyor Musun? 

Sen Nerdesin Bende Biliyor Musun?

Sen Benim İçime Çektiğim Nefessin.

Bunu Böyle Bilip de Aldığım Nefesi Boşluğa Üflemek Ne Demek Biliyor Musun?   

Sen Nerdesin Bende Biliyor Musun?

Gözlerimde, Ellerimde, Yaşadığım Her Saniyemde, Bugünümde, Yarınımda, Aksamımda.

Yalnız Odamı Kaplayan Duvarların Yankısında Sana Hissettiklerimi

Sana Olan Özlemimi Bir

Kâğıtlara Şiir Gibi Birde O Duvarlara Her Gece Haykırdığımı Biliyor Musun?

Onlar Beni Güçlü Biliyor

Onlar Beni En Zor Günümde Bile Ayakta Biliyor

Ben Aslında Gülerek Geçirdiğim Her Günün Akşamı Evde Ağlarken

Onlar Benim İçimin Sızladığını, Yüreğimin Yandığını Bilmiyor Ağladığımı Söyleme Anne

Onlar Beni Kral Belliyor

Onlar Beni Kızdım mı Dünyamı Yakacak İnsan Biliyor

Ben Aslında Onun Gözlerine Bakmaya Bile Kıyamazken

Onlar Benim Biri Uğruna Üzüleceğimi Tahmin Etmiyor  Ağladığımı Kimseye Söyleme Anne

Onlar Beni Ağlamaz Biliyor

Onlar Beni Üzüldüm mü Bulunduğum Şehri Bulutlar Kaplar Biliyor

Ben Aslında Odama Kapanıp Sitem Duygusuyla Bir Köşeye Sinerken

Onlar Beni Hiçbir şeyin Sarsacağını Akıllarının Ucundan Bile Geçirmiyor Ağladığımı Kimseye Söyleme Anne

Onlar Bunu Hiç Bilmiyor

Onlar İçin Ben En Sağlam Köprülerden Daha Sıkı Bağlıyımdır Hayata

Ben Aslında Ölümle Yaşam Arasındaki İnce Çizgide Bir O Yana Bir Bu Yana Giderken

Onlar Hala Benim İçin Hayatın Büyük Bir Hayal Kırıklığı Olduğunu Bilmiyor.

Ne çok sey anlatir gözyaslari...

Bazen söylenemeyen sözlerin sesi, bazen bir pismanligin diyeti ,bazen de bir sevda nefesi...Sessizligin çigliklaridir aslinda gözyaslari...Anlatilamayani anlatmak ister karsisindakine...Eger anlayabilirse...
 
Insanoglu bi garip...Sevinir aglar, üzülür aglar, hasret çeker aglar, kavusur yine aglar. Kelimeler kifayetsiz kaldiginda, gözyaslari görev basindadir. Aslinda aglayabilmek büyük bir nimet...Ve aglamak tas kalpli olmadigimizi gösteriyor. Hala insan oldugumuzu, hissettigimizi, DUYGUSUZ olmadigimizi...
 
Ama bazen gözpinarlarindan asagi süzülemez gözyaslari...Onlar disa akip ziyan etmezler kendilerini...Çünkü çok daha önemli bir görevleri vardir. Içteki bir yangini söndürmek isterler. Göz kapaklarinizin alev alev yandigi, bogaziniza bir seylerin dügümlendigi, burnunuzun direginini sizladigi oldu mu hiç? Dikkat ettiniz mi o anlarda gözyaslarinizin istikameti neresi? En zor olani bu belki de...
 
Aglamak zayiflik mi? Neden aglamamiz gereken anlarda; yumruklarimizi, tirnaklarimiz avuçlarimizi kanatincaya kadar sikar, bogazimizdaki dügümleri yutkunarak gidermeye çalisiriz? Neden kaçiririz bugulanan gözlerimizi baskalarindan?
 
Bakin agliyorum iste  Utanmiyorum kimseden...O kadar içime akittim ki gözyaslarimi ...Artik zapdedemiyorum içimdeki çaglayani....
 
Agliyorum dostlarimin vefasizligi için
Agliyorum Yaradana vefasizligim için
Agliyorum özlediklerim için
Agliyorum özleyip de kavusamadiklarim için
Agliyorum içimi acitan kalp kirikliklarim için
Agliyorum istemeden de olsa kalbini kirdiklarim için
Agliyorum unutulmamasi gerekenleri unuttugum için
Agliyorum unutamadigim için
Agliyorum yaklastikça uzaklastiklarima
Agliyorum tanidikça çirkinlesenlere

Agliyorum kiymetini bilemediklerime
Agliyorum sevsem de yüz bulamadiklarima
Agliyorum ziyan olan yillarima
Agliyorum bir ömür aglayamadiklarima